Beeldenaar

Verwoordde verbeelding

beeldenaar

[Dit is wel een beetje een vreemde pagina op de site. Een blog binnen een blog. En dan ook nog een die wel gewoon nieuwe berichten onder de oude zet. Hieronder lees je de verwoordde verbeeldingen in mijn hoofd. Regelmatig aangevuld.]

====================

#1
Beeldenaar. Dat ben ik. Altijd op zoek naar beelden. Altijd beelden in mijn hoofd die eruit moeten. Gek word ik er soms van. Alsof je nooit je ogen kan sluiten, uit angst net dat ene beeld te missen.

====================

#2
Of dat beeld dat je al maanden in je hoofd hebt, dat er maar niet uitgaat. Geen inspiratie of gewoon domweg nog niet op de juiste plek geweest. En dan weer vervallen in halfslachtige pogingen alsnog die foto proberen te maken. Kansloos. En het ergste is dat je dat eigenlijk zelf ook weet. Maar het toch niet kunnen laten. De drang overwint wederom. Kortstondige euforie die als sneeuw voor de zon verdwijnt als je je realiseert dat je als een junkie op zoek bent naar je volgende shot.

====================

#3
Waarom treiter ik mezelf iedere keer weer als ik een hele avond lang door Instagram, Pinterest en Tumblr scroll? Vierkante ogen en een hoofd vol inspiratie. Dat eerste is niet zo erg, dat gaat wel over. Een hoofd vol inspiratie is een groter probleem. Altans het gebrek aan tijd is het echte probleem. En de beperkte opslagcapaciteit voor beelden in mijn hersenen. Of het gebrek aan een goed gearchiveerd systeem, daar wil ik vanaf zijn.

====================

#4
Vandaag weer geen foto’s gemaakt. Wel weer de nodige plekken en gebeurtenissen gezien die vragen om een foto. Zoals de parkeergarage onder mijn kantoorgebouw waar het mooie licht door lamellen binnenvalt. De voorruit van mijn auto vol regendruppels en de snel bewegende lichten van voor- en tegengangers. Waar is mijn camera…

====================

#5
Dat je bijna precies voor ogen hebt hoe je het volgende beeld voor je mentoraat serie wil hebben, maar dat je dan nog steeds de locatie niet hebt weten te vinden. Dat dus.

====================

#6
Een hoofd. En water. Hoofd in het water. Omdraaien. Klaar. Zou je denken.

====================

#7
Op zoek naar missende beelden voor je mentoraat erachter komen dat je eigenlijk veel liever een andere werkelijkheid schiet. Namelijk eentje die eigenlijk iedereen kan zien. Maar ziet men die ook?

====================

#8
Jong. Dat moeten de beelden tonen. De juiste komen nog niet naar voren. Ja, wel de voor de hand liggende, maar daar is geen lol aan.

====================

#9
Je dromen als zeventienjarige. De wereld aan je voeten. Denkende dat je alles al weet. Maar zelfs je eigen toekomst is ongewis. Welke keuzes maak je. Wat toon je? Wat je wilt worden of wat je denkt te worden?

====================

#10
Als je tijd moet maken, echt een blok in je agenda zetten om foto’s te maken, dan moet je maar hopen dat de creativiteit op dat moment aanwezig is. Of je moet alles al zo uitgedacht hebben dat het slechts een invuloefening is. Maar of dat nu zo leuk is? Uitdenken is ok. Ter plekke dingen anders doen omdat het op moment beter lijkt is toch veel leuker?

====================

#11
Ik heb hem hoor! Het beeld die ik ga maken voor de opdracht ‘Het gevoel van 17’ bij de masterclass Storytelling. Nu alleen nog even maken…

====================

#12
En het is eruit! Het beeld is gemaakt. Precies zoals ik het me voorgesteld had. De verbeelding is beeld geworden.

====================

#13
Dat je nog steeds blij kunt worden van dat ene beeld dat je 4 jaar geleden gemaakt hebt. Kun je dat dan je all time favourite noemen? En wat voor beeld moet je wel niet maken om daar overheen te gaan? Om die plek in te nemen? Niet zomaar een erg goed gelukte foto, maar één die je echt gelukkig maakt.

====================

#14
Wat moet een beeld oproepen? Dat is aan de beschouwer. Maar moet de maker dit sturen door een titel of een verhaal erbij te plaatsen? Of compleet loslaten en ook niet de uitleg van de beschouwer aanpassen aan de oorsponkelijke gedachte achter het beeld? Is het niet juist mooi als ieder zijn eigen verhaal maakt? Gaat een beeld niet pas dan leven?

====================

#15
Een dubbelbeeld. Dat zit in mijn hoofd. Al dagen. Of eigenlijk meerdere dubbelbeelden. En dan niet van die dubbele opnamen ineen. Dat kunstje is al aardig uitgemolken. Een uniek dubbelbeeld dan? Waarschijnlijk niet. Wel met een haakje dat ik niet eerder ben tegengekomen. Maar of dat nu zoveel zegt…

====================

#16
De beelden zijn nog niet scherp, maar ze krijgen steeds meer inhoud. Het abstracte idee vormt zich tot een concreet beeld in mijn hoofd.

====================

#17
Dat je iedere keer in de wasserette denkt aan de fantastische, abstracte beelden die je kunt schieten. Dat je ze dan uiteindelijk een keer maakt en ze nog geweldiger zijn dan in je verbeelding. Gaat helemaal nergens over, maar maakt me wel blij.

====================

#18
Ja hoor. Kill your darlings once more. De beelden waar ik zelf het meest enthousiast over ben, worden aan de kant geschoven als te concreet. Subtiel is het toverwoord. Back to the drawing board…

====================

#19
Leeg. Een leeg beeld. Voortbordurend op een foto van een plafond, niet alleen leeg (uiteraard) maar ook troosteloos. Zie daar maar eens wat van te maken zonder een al te depressief beeld te schieten.

====================

#20
Grappig. Dat je dagelijks met fotografie bezig bent, maar vrij weinig foto’s maakt. Nu we hard aan het nadenken over een nieuw project met nieuwsbrieven maar nog veel vraagtekens. Werkt dat nog wel, nieuwsbrieven? Ik zie het in ieder geval al helemaal voor me.

===================

#21 Een idee dat al zolang broeit in je hoofd moet er een keer uit. Dat is pas gebeurd. Maar liefst drie keer opnieuw naar de locatie geweest voordat het eindelijk klopte met het beeld in mijn hoofd. Maar dan heb je ook wat. Hoewel de beschouwers tot nu toe het verhaal in de serie niet zagen. Te moeilijk? Het mocht in ieder geval niet te expliciet worden.

===================

#23

….

Deel dit bericht: